A1

Iets doen wat ik nog nooit heb gedaan

In het jaar dat ik vijftig word, wil ik iets bijzonders doen, iets langdurigs langdurend, iets dat ik nog nooit eerder heb gedaan, een persoonlijke challenge, op meerdere fronten, die me m’n leven lang bijblijft. Maar voor het zover is…

Het idee ontstond toen manlief in een opwelling bedacht dat hij in de weken voor zíjn vijftigste met een vriend door Australië wilde trekken. Ik moedigde hem aan en zei gekscherend: ‘Maar dan ga ik ook zoiets doen als ik vijftig word!’ Die uitspraak plantte een zaadje in m’n hoofd, dat uitgroeide tot een potentieel avontuur. Wat als ik -min of meer- ongeremd door tijd, geld en verplichtingen ‘iets’ wilde doen rond m’n vijftigste? Wat zou dat dan zijn?
Pelgrimstocht
Een reis, zo had ik al vrij snel besloten, omdat dat voor mij nu eenmaal de ultieme vorm van avontuur is. Een reis alleen, zo wist ik in de volgende seconde, omdat ik dat, afgezien wat trips voor m’n werk, nog nooit echt gedaan heb.
Niet veel later ontstond het idee om een pelgrimstocht te maken. Niet zozeer omdat ik als midlife-kritieke dame hoognodig op zoek moet naar mezelf. Ook niet omdat ik moet uitvinden wat ik de rest van m’n leven wil. En al helemaal niet omdat ik de behoefte heb me onder te dompelen in een (nieuwe) religie. Ik denk dat ik het wil vanuit nieuwsgierigheid: naar wat zoiets met me doet, wat het me brengt, welke uitdagingen ik tegenkom en hoe ik daarmee omga. Maar vooral ook vanwege het avontuur.
Paulo Coelho zei: “And, when you want something, all the universe conspires in helping you to achieve it.” Ik ben het niet helemaal met hem eens. -Dat komt misschien ook omdat ik ooit het voorrecht had de beste man te interviewen in zijn huis in Zuid-Frankrijk, en hij toen nogal in een narrige ego-bui bleek (wat niet wegneemt dat ik vind dat iedereen zijn boek De Alchemist moet hebben gelezen)-. Edoch…
Serious shit
Ik denk dat, voordat het universum zich voor jouw droom uit de naad gaat werken, jij eerst zelf moet laten zien dat die droom voor jou serious shit is -niets calvinistisch is me vreemd-.
Dus ben ik nu, een jaar voordat ik anderhalve maand ga wandelen in Japan, serieus begonnen met de voorbereidingen. Alleen al het op te schrijven, zorgt ervoor dat het gaat gebeuren: esse est percipi… Vrij vertaald: iets bestaat pas als je het ziet. Mijn idee: hoe meer mensen ervanaf weten, hoe zekerder het is dat ik op m’n vijftigste m’n pelgrimsstaf ter hand neem. Oftewel, there’s no way back now!

27 februari 2020

Zinzoeking-logo geoptimaliseerd

Leuk artikel? Deel het!

YOU MAY ALSO LIKE

Laat een reactie achter